Vestiyer ve portmanto

Giriş holü evin en kötü ölçülen yeri. Çoğu apartmanda kapı açıldığında arkasında kalan boşluk bir metreyi geçmiyor ve hazır satılan vestiyerlerin derinliği 40 santimden başlıyor; o mobilya oraya konduğunda kapı tam açılmıyor. Ölçüye göre yapılan işin buradaki karşılığı net: derinliği 35 santime indirip ayakkabılık rafını eğimli koyuyoruz, ayakkabı yine sığıyor, koridor daralmıyor.

Bir vestiyerde üç bölüm konuşuyoruz. Altta kapaklı ayakkabılık, ortada açık bir raf ve üstte askılık. Askılığın yüksekliği evde kimin kullandığına göre değişiyor; mont asılacaksa 150 santimin altına inmemek gerekiyor, yoksa mont yere değiyor. Çocuklu evlerde alt tarafa ikinci bir askı çubuğu koyuyoruz. Bunlar keşifte beş dakikada konuşulan ama sonradan değişmeyen kararlar.

Malzeme tarafında mutfaktan farklı davranıyoruz. Hol ıslanmıyor, o yüzden gövdede su dayanımı aramak gerekmiyor; buradaki asıl mesele renk tutturmak. Kapı kasası, laminat parke ve varsa panel duvar aynı kadraja giriyor ve renk yanlış seçilirse mobilya oraya sonradan eklenmiş gibi duruyor. Keşfe gelirken malzeme kartelasını yanımızda getiriyoruz, örnekleri gün ışığında kapının yanına tutup bakıyoruz. Ekrandan renk seçmeyin; ekranların hiçbiri aynı rengi göstermiyor.

Ayna isteğe bağlı ama isteyenlerin çoğu boy aynası istiyor. Aynayı kapağın üstüne yapıştırmak yerine gövdeye gömüyoruz; yapıştırılan ayna zamanla kenarından kalkıyor ve kırıldığında kapağın tamamı değişiyor. Gömülü aynada yalnız ayna değişiyor.